Qonaq Kitabı
QƏZƏLLƏR

Şuri-eşqin başıma axırı sövda gətirir
Hicran ilə kim, daməni-qəm dəstrəsimdir
Olmuşam dəhri-bəla içrə bu gün divanə mən
Dilbəra, dərdi-dilimdən belə ünvan etdim
O mücgani-siyəh-novkin xədəiki-yarə bənzətdim
Könül, qanın gözümdən navəki-qəmzən rəvan eylər
Rəqib töhməti etdi məni cüda, ey dust!
Xöcəstə bülbüli-xoşnitq, xoşzəban, getmə!
Yenə ya rəb, nə qəmkindir mənim bu şad olan könlüm
Yıxıb bu könlüm evin, eyləyib viran, getmə
Əgərçi xoşdu mənə ətri, həm səfası gülün
Firiştətələtü məhruyü xoşliqa, getmə!
Nədir murad, fələk etməz imtahan tərkin?
Ey dust, yararmı böylə iqrar?
Sən yar ilə zövqdə, səfadə
Nə oldu bülbülə kim, qıldı gülsitan tərkin
Özün eşq atəşinə vurmağa dilşad pərvanə
Ey güli-susən, səni bir natəvan çəkmiş məgər?
Səninlə, ey büti-məhruy, mehriban mən idim
Yanar canım, oğul, daim sənin nari-fəraqında
Hicrin edibdi könlümü bərbad, ağlaram
Ey əhli-dil, Fənanı qoyun barı ağlasın
Səhərgəh nagahan gördüm dili-zarım nihan ağlar
Nədəndir səndə əylənməz güli-dövran, xuda hafiz
Kəcrəvişdir bu asiman, əfsus!
Mənə bədtərdi düzəxdən, əzizim, gülsitan sənsiz!
Nə mən olaydım, ilahi, nə də bu aləm olaydı
Qoyubdur intizarında, neçin gəlməz, neçin gəlməz?
Bilən bu dərdimi yoxdur bu halətdə, bu halətdə
Varımdı sinədə dərdü qəmi-nihan, ölürəm
Keçibdi mövsimi-gül, getdi növbahar, əfsus!
Nə ev xayalı, nə də fikri-aşiyanə mənə
Ey dust, yararmı böylə iqrar?
Səhərgəh nagahan gördüm dili-zarım nihan ağlar
Yıxıb bu könlüm evin, eyləyib viran, getmə
Xöcəstə bülbüli-xoşnitq, xoşzəban, getmə!
Kəcrəvişdir bu asiman, əfsus!
Mənə bədtərdi düzəxdən, əzizim, gülsitan sənsiz!
Keçibdi mövsimi-gül, getdi növbahar, əfsus!
Oğlum üçün
Özün eşq atəşinə vurmağa dilşad pərvanə
Nədəndir səndə əylənməz güli-dövran, xuda hafiz
Qoyubdur intizarında, neçin gəlməz, neçin gəlməz?
O mücgani-siyəh-novkin xədəiki-yarə bənzətdim
Dilbəra, dərdi-dilimdən belə ünvan etdim
Varımdı sinədə dərdü qəmi-nihan, ölürəm
Əgərçi xoşdu mənə ətri, həm səfası gülün
Olmuşam dəhri-bəla içrə bu gün divanə mən
Könül, qanın gözümdən navəki-qəmzən rəvan eylər
Ey güli-susən, səni bir natəvan çəkmiş məgər?
Nə bəhr olaydı, nə ümman, nə böylə göz yaşı cari
Yenə ya rəb, nə qəmkindir mənim bu şad olan könlüm
Hicrin edibdi könlümü bərbad, ağlaram
Hicran ilə kim, daməni-qəm dəstrəsimdir
Şuri-eşqin başıma axırı sövda gətirir
Rəqib töhməti etdi məni cüda, ey dust!
Səninlə, ey büti-məhruy, mehriban mən idim
Nə oldu bülbülə kim, qıldı gülsitan tərkin
Firiştətələtü məhruyü xoşliqa, getmə!
Ey əhli-dil, Fənanı qoyun barı ağlasın
Bilən bu dərdimi yoxdur bu halətdə, bu halətdə
Ey dust, yararmı böylə iqrar?
Nə ev xayalı, nə də fikri-aşiyanə mənə

© 2011 Ədəbiyyat portalı - www.azerlit.info