Qonaq Kitabı
QƏZƏLLƏR

Gün tülu etmiş üfüqdən, arizi çün ayə, bax
Saqiya! Saldı qəm əldən məni, bir badə yetir
Ömrüm tükəndi hicrdə səbrü dirəngdən
Üzün ey mah, qılar mehri-dirəxşan ilə bəhs
Könlüm quşu ol zülfi-pərişan arasında
Ey çərx, mənim ahi-şərərbarimə rəhm et!
Mərhəba, etmiş tülu guya zəmindən, mahə bax!
Bu nə rüxsari-zibadır, bu nə zülfi-pərişandır
Bu çərxi-bivəfanın gərdişi peyvəstə varundur
Xunxar çeşmin ahuyi-Dəşti-tətardır
Zülfün xəmi açılsa, əcayib kəmənd olur
Eşqin ey şux, sənin bu dili-pürqəmdəmidir!
Ey fələk, dərdü qəmim şərhini cananə yetir
Boyun sərvi-səhi, zülfün müənbər
Eşqi-rüxi-canan genə tüğyan eləyibdir
Yarın ləbi, gör, ləli-Bədəxşani bəyənməz
Gedər əqlim sərimdən, arizi-rüxsarini görcək
Olubdu qəm yatağı şad gördüyün könlüm
Bir nəzər ləli-ləbi − cananə eylə, ey həkim!
Bir namə yazım, badi-səba, yarə yetirsin
Seyr edin, gərdəni minayə baxın!
Ey sitəmkər, məni rüsvayi-cahan eyləmisən
Müjdə gətdi bizə bir qasidi-çalak bu gün
Yardan yetdi bizə müjdeyi-didar bu gün
Qıl tamaşa gözüm, ol sərvü-xuramanə bu gün
Saldı məni ol kafəri-qəddar ayaqdan
Can zarə gəlir ta ki, o cananə qayıtsın
Ya rəb, kərəm et, ol büti-məhparə qayıtsın
Verdi bu dəhr-əra bu fələk pöşti-xəm mənə
Səba zülfün dağıtdı, cümlə aləm müşkbar oldu
Zülfini çün arizə ol məh pərişan eylədi
Çarə yox dərdimə ol ləli-dütadən qeyri
Yetişib müjdeyi-canbəxş ki, canan gəliri
O mahi-arizə çün zülfi-müşginin hicab oldu
Açıldı sübhi-ruyün şami zülfündən əyan oldu
Səba, var kuyi-dildarə sölə kim, nobahar olmuş
Xali-siyəhin ləbilə rüxsar arasında
Könlün diləsə bu dili-viranə dağılsın
Ey cümlə fəqirlər pənahi!
Ey badi-sübhgahi , ey əbr parə-parə
Ey hüsndə Yüsifi-zəmanə
Yarım mənə eylə bir nəzarə
Bir bülbüləm, eyləmiş zəmanə
Eşqində nəzar, həm qəmin mən
Parlaq günəşim, həsrəti-ruyinlə gözümdən
Şikayət eylərəm sübhə qədər bəxti-siyahımdan
Bu qəmli könlüm olubdur qəza oxuna nişan
Xoş olur səninlə cana, gecə bəzmi-eşq qurmaq
Saldı məni taqətdən ol afəti-dövranım
Ay üzlü dilbərim üzünə saldı çün niqab
Ay camallım, bu gecə şuridəsər görrəm səni
O məclis içrə ki, oynar sevimli cananım
Cahanda dərdimə dərman olmadı nalə
Bilirsən, yarının bir yarı vardır
Sərvdir qamətin ey mah, üzün bir güldür
Könlüm yenə cananın əlindən giley eylər
Bax, necə mən bikəsi yari-sitəmkar öldürər
Yetişdi bizlərə yardan bu nagahan məktub
Fəda olanda sənə mən, cahanda can yox idi
Çəməndə sən kimi bir sərvi-xuraman yox idi
Ey könül, rəhmə gələ sevgili canan bu gecə
Könül fəraqi-yardə çəkib ahlar yandı
Kimsənin mən tək görüm halı pərişan olmasın
Yaraşıqlı boyuna sərvi-xuraman dedilər
Gözəl yarım götür üzdən niqabın
Bizdən o yarın getdiyi bir xeyli zamandır
Cananımı min şükr o sübhana, yetirdi
Yetir salamımı dövrün o mehriban qızına
Çəmənlikdən yolun düşsə səba, gülzarə, əlbəttə
Üstümə qəm qoşunu çəkdi o dilbər nə üçün?
Səba, səndən ricam vardır yaxasın get aç ol yarın
Qəlbimdə məkan edən o dilbər
Gözəl yarı o yerlərdən keçən vaxtı, bir an gördüm
Ey badi-səba, sərv boy, ay üzlümü görsən
Gəldi bayram, bəlkə də gördün, könül, cananını
Dilbərim saldı nəzərdən, necə biganə məni
Altı yerdən yenə, hicran xəbərim gəldi mənim
Ey həzin badi-səba gör o məhi-tabanı
Yol vermə gələ məclisə əğyari, məsəl var
O şuxə sən çəmənzarə xüram ilə girərkən bax
Nə xoşbəxtdir o aşiq ki, görür gizlində cananı
Ey yar, bu gün artıq ciyərim qanə dönübdür
O nigar ilə bizim söhbətimiz səhv idi səhv
Bir nocavanın eşqi ilə odlara yandım
Yarın on dörd gecəlik ay kimi simasına bax
Yuxumu, yoxsa həqiqətdi ki, sən
Kədərli könlümü görüb, səba, sən
Xəstə könlüm, sən hara, dilbərlə xoş göftar hara
Görsə ay, ya ki, günəş nuri-cəmalini sənin
Gözəllər içrə, ey canan, sən oldun sərvəri-xuban
Bülbül tək qəmindən nalanəm, ey gül!
Dilim bir bülbüli-biaşiyandır
Gördüyüm ah, yuxuydu yoxsa ki, yar
Olum qədəmlərinə mən fəda, xudahafiz
Mənəm sərgəştəvü avarə, sənsiz
Əsiri möhnəti-hicran mənəm, mən
Aləm-ara bir Günəşdir, ol rüxi-zibayə bax!
Fərağın qəlbimizdə kar edibdir
Könül ki, hicrdən oldu fikar, ağlayıram
Xurşidi-taban, olmuş nümayan
Qümrü göftarınla inlər, bu necə göftardır?
Ey badi-səba, gedib güzər qıl
Nə edim, yardən oldum yenə naçar cida
Əcəb gözdən düşən bir canəm, ey dil!
Etdi məşhuri-cahan ol büti-fərzanə məni
Ey mürği-Süleymani, qalx, bir də pərəfşan ol!
Ey əzizlər, bir büti-namehribanım var idi
Sənə kim söylədi ey dil ki, bunca dadü qovğa et
Yarımın öz ay üzündən xəbəri yoxdur heç
Tapılsın bir adam, gəlsin, salam canana çatdırsın
Ey sarban, rəhm et mənə bir bax ki, cananım gedir
Kimdi eşqində sənin, ey gül, giriftar olmasın
Gözlərim sənsiz haçan boş evə, eyvana düşər
Al şərab iç, ey nigarım, rəngi olsun qan kimi
Ol ləl ləbindir, ya nabatdı?
Yasəmən zülfünü ey məh yenə çin-çin etdin
Sənlə birgə oturmaq istərdim
Ah neyləyim, o dilbər bilməm hayana getdi
Səndən gözəl fəzanın bir nurlu mahı yoxdur
Qəmi olmaz o kəsin, yarı mehriban olsa

© 2011 Ədəbiyyat portalı - www.azerlit.info