Qonaq Kitabı
QƏZƏLLƏR

Səhər meyxanə ətrafın gəzirdim məstü bipərva
Nə olmuş, bilmirəm, yarəb, hanı bir bülbüli-şeyda
Düşdüm genə meyxanədə xoşhənglər içrə
Olu yarəb ki, düşə daməni-canan əlimə
Billəm ki, edər axir ol nərgisi-məstanə
Gülğülə saldım genə nöhfələki-əxzərə
Əgər qoysan baxam mən bir nəzər ol çeşmi-şəhlayə
Gətir, saqi, meyi-gülgun, bu bəzmi bir bahar eylə!
Sərməst yıxıldım genə meyxanələr içrə,
Düşə bir də nəzərim mehri-rüxi-cananə
Xədəngi-tiri-müjganın əsər qılmış dilü canə
Satiya, dur dolanım başına, gəl dövranə
Baxma şümşada, gözüm, sərvi-xuraman gəz-gəz
Eşq camından içən kimsənə huşyar olmaz
Nədən ol büti-pərivəş bir bu yanə gəlməz
Olmadı mümkün edim halımı cananə ərz
Nisbət sənə’ ey şux, Züleyxa ola bilməz
Səcdeyi-həqq oldu çün zümreyi-insanə fərz
Ol zaman mən edərəm zövq ilə bu candan həzz
Dərdi-dilim eylərəm dərgəhi-sultanə ərz
Tutdum genə xoş həngilə meyxanəni, meyxanəni
Çox dolandım kim, görüm ol çeşmi-cadulər kimi
Ah ki, gördüm genə bir büti-məhpeykəri
Böylə cəllad olmaz ol məstanə cadulər kimi
Oldu könlüm genə bir zülfi-çəlipa dəlisi
Aman-aman məni bir zülfi-yar yandırdı!
Gəldi bir şux genə yanıma göyçək-göyçək
Ey gözüm, yatma dəxi, gəl dəxi bidar ol-ol
Düşəli eşqə xarü zar oldum
Görəsən mən niyə, yarəb, belə nalan oldum?
Məstü sərxoş bir büti-hərrafı gözlər gözlərim
Yol busub, bir dilbəri-əyyarı gözlər gözlərim
Bir könül kim, ola daim rüxi-canan ilə cəm
Nə müddətdir məni-biçarə, yarəb, yarsız qaldım
Bəs ki, bu üzdəniraqlar ilə yoldaş oldum
Dikmişəm göz rahə, bir cəlladı gözlər gözlərim
O günəş-arizə heyran olanı, zar olubam
Canə od vurdum özüm, pərvanələrdən küsmüşəm
Kimdir o silsileyi-eşqə giriftar olsun
Sənsən genə bu Turi-dili nuri-nar edən
Genə aşufteyi-bir nərgisi-şəhlayəm mən
Ey qələndər, məni öldürdü bu əfyun, əfyun
Cumdum genə qəvvas tək dəryayə mən, dəryayə mən
Ta ki, oldum aşinə ol rindi-sufirəngə mən
Görüm ey şux, səni xürrəmü xəndan olasan
Möhrüm əlimdə var şəhi-sahib-bəratdən
Sinəmi çak qılan çaki-giribanındır
Mənim bu natəvan könlüm genə fəsli-bahar istər
Mənim bu təb’i-məcnunim genə bəzmi-şərab istər
Meydə nə lütf, ey pəri, nəş’ə odur ki, səndə var
Eylə məstəm bilməzəm kim, mey nədir, mina nədir!
Nə şahü nə gədayəm, nə yesir, başımda halət var
Bilsəm əgər xoş gəlir ol güli-xəndanə rəqs
Ta ki, bünyad eylərəm rüxsari-canandan hədis
Mənə dilbər, o könül mülkünə sultanım bəs
Vəh, nə göyçək yazılıb səfheyi-rüxsanə bu xət!
Şükr, xuda ki, etdi yar şad fikar könlümü
Ey bivəfa, gətirmə çox əfğanə könlümü
Sənsiz, ey gül, könlümün bir dəm qərarı yoxdu, yox!
Məstəbeyi-eşqdə badeyi-minayə bax!
Ey könül, etmə şurü qovğa hiç!
Ah, bilməm ki, neçün bizdən genə yar incimiş
“Səqahüm rəbbühüm cami” məni sərməsti yar etmiş

© 2011 Ədəbiyyat portalı - www.azerlit.info