Qonaq Kitabı
QƏZƏLLƏR

Sən onda elə zövqü səfa bağ arasında
Geyib gülgün qəba sərvim durub gülzar arasında
Könlüm quşu seyd oldu gözü qaş arasında
Munca kim vardır ol ğəmzeyi-cadudə bəla
Nə qədər cövrü cəfa eyləyə dildar mana
Xəlqə şərh etmək ğəmi-hicrin nə hacətdir mana
Dün eylədim nəzərə bəsi lalə dağına
Yox məndə bəs ki, tabü təvan hicr dağına
Gərçi tutub aləmi şurişü ğövğayi-eşq
Gərçi edib çoxların ğəmzədəvü zar eşq
Dəhənin ləlinə var həddən əfzun aşiq
Can cilvələnir qaməti-mövzunu görəndə
Olubdur məclis-ara sağəri-mina çəmənlərdə
Dün hökm qıldı qətlimə ol şəh itab ilə
Vurub dün bərki-gül həmrənkgik lafın dodağilə
Rəqibi görməyə mümkün olaydı yarım ilə
Əgərçi dönmədi, ey dil, fələk mədarın ilə
Kəmali-hüsn ki, sane o sərvi-nazə, verə
Bayram günüdür, zövqü səfa xanələr içrə
Dili-üşşaqə gərçi qeydi-zülfündən fərar olmaz
Gözüm qaldı eşikdə, yar dövlətxanədən çıxmaz
Nə müddətdir mana ol sərvqamətdən xəbər gəlməz
Nola gər saxlar isəm təndə dilü cani əziz
Əla, ey sərvi-xoşrəftar, xoş qamət, xudahafiz!
Saldı məni ayaqdan ğəm, ver piyalə saqi
Kim dersə var dəhrdə rüsva mənim kimi
Yox bu cahanda dilbəri-ziyba sənin kimi
Zərdü zəif etsə ğəmin hər zaman məni
Olur gəh-gəh nümayan sinədə narinc püstanı
Müştaqi-ləbin sağərü səhbayə baxarmı?
Dəmadəm bəhs edir bülbül mənimlə xürdədanlar tək
Gecə ta sübhədək fəryad edər könlüm cərəslər tək
Dəftərin yum, ey münəccim, kizbinə oldur dəlil
Fəsli-bahar gəldi, könül, şad kam bul
Cövrü cəfavü dərdü ğəmi-yarə qaniəm
Basdı qədəm başıma sərvi-səhiqamətim
Ol gün ki, bu xakidanə düşdüm
Nə üzdür bu ki, kəsb eylər ziya şəmsü qəmər andan
Yoxdu bu bəzmdə gərçi sitəmi-yarı görən
Səri-kuyində məzari-məni-məhzuni görən
Qəsdin budu gər xatiri-biçarə dağılsın
Sana hər mətləbi məxfi dedim, ey gül, əyan tutdun
Cahan içrə mənim bir səngdil, bimehr mahım var
Cahan içrə mənim bir dilbəri-namehribanım var
O gün ki, atəşinlik arizi-cananə yazmışlar
Kim varıb kuyinə ol qaməti-rənayə baxar
Sübhdəm badi-səba türreyi-xubanə dəyər
Məni bir zülfi-mişkinin ğəmi aşüftəhal eylər
Hər kimin ki, nəzəri arizi-pürxalə düşər
Hər yana kim, seyr üçün ol şəhi-xuban düşər
Ol cəfakar nəzərdən bizi atmış kimidir
Sufi saf olduğunu sağərü səhba nə bilir?
Möcüzi-ləli-ləbin Həzrəti-İsa nə bilir?
Üzünü görsə əgər gəbrlər iymanə gəlir
Hüsni-nikar əhli-nəzər afitabıdır
Çeşmi-məstin rəvişi-nərgisi-sirab aparır
Fəsli-bahar gəldi, könül, künci-bağ tut
Qatdım əsir zülfi-pərişanə könlümü
Üzvi-əzayi-xublərə padişah zülf
Zur etdi dəhr möhnəti canə yavaş-yavaş
Ğeyr üşşatə edən rəhmi nigar etməz imiş
Tökülmüş hər tərəf zülfi-siyahın mişkbulənmiş
Zülfündümü dövri-rüxi-zibayə dağılmış?
Görənlər nərgisi-məstin, nigarım, öylə məst olmuş
Ləbi ləlin həvəsilə cigərim xun olmuş
Könül mürğü səri-zülfündə, ey gül, aşiyan tutmuş

© 2011 Ədəbiyyat portalı - www.azerlit.info